gtsak

homepage of Giannis Tsakonas

LIBER2017 on twitter

These are the analyses that we are doing with Moses Boudourides and Sergios Lenis (Department of Mathematics, University of Patras) in the context of the LIBER Annual Conference 2017 presence on Twitter. The conference took place in Patras, Greece, July 5–7, 2017. LIBER is the European Association of Research Libraries and its Annual Conference is one of the most important gatherings for library professionals in Europe. It is organized since 1971 and runs annually on a different European city. With the advent of technology and social media, the LIBER Annual Conference has gained a significant exposure on the digital sphere of professional publicity. In 2016, the Finnish organizers in Helsinki had counted a number of 4300 tweets with the hashtag #liber2016. The conference has one main track that runs three days, which is preceded by some pre-conference activities three days before.

A video overview of LIBER2017 can be found below:

For our purposes, we will collected tweets based on the search terms @liberconference, #liberconference, #liber2017 and #liber17. Hashtags are being gathered since June 30, 2016, when the conference version of Helsinki ended. Below you will find some snippets of this analysis. These are based on the retrospective analysis of these hashtags (#, as said since June 30, 2016), but includes also the entire activity of the account (@). Moses Boudourides has published a comprehensive report on Medium about this process, which I invite you to read.

It is important to note that the hashtag #liber2017 has been very popular in the Greek Twitter sphere and was a trending topic all three days of the conference, as you can see from an instance beside.

All analyses are implemented in an Apache Zeppelin Notebook. Anyone interested in a more detailed account of this work or getting access to the Zeppelin notebooks can do that by going to http://150.140.171.51:9980/#/ and typing liberconf, both as username and password. So, please consider this is as an on-going work. In the near future, we are going to put these figures and graphs on this site in interactive format, so that you have not to go to that site.

This is chart of depicting the number of tweets and the number of people tweeting about the conference (tweeple). We had 2.066 and 219 users tweeting about the conference. It is difficult to cross-check how many of them were present, since we know that some of them (we could recognize a couple of persons that were absent) were tweeting about the conference. With the exception of the @liberconference and @LIBEREurope accounts, we had three other accounts, namely @CKamposiori, @ringejacq and @Lottewilms that were very active!

The tweets peaked on Wednesday, July 5, when we had 102 users posting 371 original tweets. On that day the conference got another 179 mentions. Also that day we had 551 different hashtags used in these tweets. Some of them, #liber2017 excluded, were #openscience (n=50), #openaccess (n=49), #patras (n=34), #liberemergingleaders (n=34), #libraries (n=28), #oa (n=27), #copyright (n=25) and #tdm (n=24).

When it comes to media, Tweeple of the #liber2017 hashtag posted mainly photographs, not videos. This is quite common in conference, where people upload images of slides, exhibition stands, infographics or any other kind of images. In our case, we show that on Thursday, when we uploaded a very nice video recap of the first day on Vimeo (you may have a look at it here) we had 5 tweets with the video embedded.

Then, a pie chart of the languages shows the languages of the tweets. Quite naturally these are in English (93%), but as you may remember we have gathered data from the account of the conference as well, which means that shorter percentages are in other languages as well. Note that und means undefined.

We also calculated the polarity of sentiments of the tweets. It shows that the LIBER conference, in general, builds a very good experience and the outcome is very positive.

In terms of subjectivity, some small negative rates were recorded for tweets that had the hashtags #copyright and #liberemergingleaders.

Finally, there is one network graph that shows how hashtags interact together, meaning how often they co-occur in same tweets. Please, since there are different networks of the many LIBER conferences linked together by common hashtags, pay attention to the blue-colored network that refers to #liber2017.

The other graph is how users interact together, meaning which users are mentioned in #liber2017 tweets (of course by other users). The graph in this case is a directed one, showing that x mentions y.

With some patience, this post will be improved with the substitution of the images with interactive graphs that will help you explore these results.

Many thanks to Moses Boudourides and Sergios Lenis.

Regarding LIBER2017, some photos from the conference can be found organized in albums in LIBER’s Flickr account. Several colleagues from all around Europe have written their reports about the conference. You can read what Eleanor Warren and Christina Kamposiori wrote on their organizations’ blogs, here and here respectively.

Πληροφόρηση, παραπληροφόρηση & ορθολογισμός

Από τον Trump στον Erdogan και από εκεί στον Σώρρα, η παραπληροφόρηση είναι εργαλείο αυταρχισμού και ανορθολογισμού. Αυτά υποστήριξα στις Ημέρες Ορθολογισμού την Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017 μέσα από αυτές τις διαφάνειες, με τη βοήθεια της πένας του George Orwell (συν κάποιες πεταχτές αναφορές στον T.S. Elliott, στους Shannon και Weaver και στον Gleick κατά τη διάρκεια του panel). Περισσότερα για τις Ημέρες Ορθολογισμού στον σχετικό δικτυακό τόπο.

Ο δρόμος προς τον ορθολογισμό είναι ένας δύσβατος δρόμος. Στη σύγχρονη εποχή, όπου τα μέσα του διαδικτύου, ο εκδημοκρατισμός τους και η κοινωνική διαδικτυωσή των αναγνωστών τους έχουν επικρατήσει ως η κυρίαρχη πρακτική της ενημέρωσης, κρύβονται κίνδυνοι για μια αντικειμενική πρόσληψη της πραγματικότητας. Η επιστημονική σκέψη τίθεται εν αμφιβόλω, είτε λόγω επισφαλών επικλήσεων, είτε λόγω υπερπληροφόρησης. Ως εκ τούτου έχουν προκύψει διάφορες στρεβλώσεις της πραγματικότητας με κορυφαία την αναφορά στα ‘εναλλακτικά δεδομένα’ των συνεργατών του νέου Προέδρου των ΗΠΑ. Στη συγκεκριμένη ομιλία θα παρουσιαστούν ενδεικτικά φαινόμενα παραπληροφόρησης και θα προταθούν τρόποι διάλυσής τους. Οι τρόποι αυτοί κυμαίνονται από γενικούς έως εξειδικευμένους και από απλά μέσα άσκησης της ευθυκρισίας έως χρήση επιστημονικής πληροφόρησης. Χρησιμοποιώντας αναφορές από το εμβληματικό μυθιστόρημα του Τζώρτζ Όργουελ ‘1984’ θα γίνει μια σύνδεση με την έννοια του αυταρχισμού και θα αναδείξει την ιδέα ότι ο ορθολογισμός -και όχι οι ψευδαισθήσεις του- είναι μέσο απελευθέρωσης του σύγχρονου ανθρώπου και ορθής κοινωνικοποίησής του.

Μαγεία είναι…

… το σημείο όπου τέμνονται οι αγάπες σου.

Πάτα το play

Δέκα ετερόκλιτα τραγούδια που κοινό τους γνώρισμα είναι ότι κυκλοφόρησαν εντός του 2016. Δίχως συγκεκριμένη κατάταξη.

Universe217 – Change

Στο στούντιο είναι μια φορά καλοί, αλλά στα live τρις καλύτεροι. Εξαιρετικοί σε αυτό που κάνουν και εν πολλοίς είναι αταξινόμητο, κάπου ανάμεσα στο post και στο doom.

December – Alpha and Omega

Ιαπωνικό post-rock από μια καταπληκτική μπάντα. Βαθιά συναισθηματικοί και μελωδικοί μέσα στον ιαπωνικό μινιμαλισμό τους.

Monolithe – The barren depths

Είχα γράψει γι’ αυτούς κάτι που πιστεύω ακράδαντα:

Άπταιστο doom metal, επικών διαστάσεων, απόκοσμου χαρακτήρα και αδιαμφισβήτητου κύρους από τους Γάλλους Monolithe και το τελευταίο άλμπουμ τους Zeta Reticuli. Κλασσική περίπτωση συνειδητοποίησης ότι το κοσμικό σκοτάδι που ατενίζουμε τα βράδια, βρίσκεται βαθιά μέσα μας.

Svartanatt – Demon

Αναχρονιστικό heavy/doom rock από τη Σουηδία. Απλοϊκό όσο δεν παίρνει. Αυτό και τίποτε άλλο. Μαζί με τον Δημήτρη το χαρήκαμε αυτό το δισκάκι.

Verbal Delirium – In memory

Η αποκάλυψη της χρονιάς από τους Πειραιώτες prog-rockers. Ανακαλύφθηκαν τυχαία, αλλά ήρθαν για να μείνουν.

Matravian – Life, love and memory

Το doom metal όπως το ξέρω και το αγαπώ από τη φωνή που στιγμάτισε την καλύτερη περίοδο των Solstice. Αγνό και ειλικρινές doom metal που αφήνει πίσω του όλους τους μεγαλοσχήμονες του είδους.

The Pinapple Thief – In Exile

Sioum – I died once

Ορχηστρικό rock (post rock/post metal) από το Σικάγο των ΗΠΑ με ιδανικές ισορροπίες μεταξύ απλών μελωδιών και πολύπλοκων ξεσπασμάτων. Έντονο και δύσκολα εξερευνήσιμο.

Madder Mortem – If I could

Η μεγάλη μου αδυναμία. Αταξινόμητοι σε αυτό που κάνουν, κάπου ανάμεσα στο progressive και το doom. Φοβερά εύστροφοι μουσικοί.

Dunbarrow – The Wanderer

Αναχρονιστικό doom rock από τη Νορβηγία στο ύφος των Witchcraft. Πολύ κοντά για την ακρίβεια στον ήχο των Σουηδών, αλλά μάλλον καλύτεροι σε αυτό που προσφέρουν αυτή τη στιγμή.

Evaluation of Digital Cultural Heritage Collections

In mid December the new facilities of Kelvin Hall hosted the first international symposium on the evaluation of digital cultural heritage collections, which was organized by the Scottish Network on Digital Cultural Resources Evaluation (ScotDigiCH). It was a very dense two days event with numerous presentations that treated many aspects of the evaluation of cultural heritage resources in a smoothly flowing program. I was particularly surprised to see a good balance between researchers and practitioners; it is something that many events try to combine, but very few achieve to do so.

The first day had many very interesting presentations, mostly coming from the museums world, discussing various issues of museum digital collections, virtual world representations, augmented reality interventions in museum spaces, etc. If I had to single out some presentations I would say that Marco De Niet (Digital Heritage Netherlands) gave a fine overview of digitization activity recording in Europe through the ENUMERATE Framework and Observatory and Karen Brookfield from the Heritage Lottery Fund gave a straightforward point of view of the funding bodies.

The day was concluded with a brilliant speech by Mark O’Neill, who very elegantly and with very subtle commenting, both humorous and gravely seriously, presented the challenges of modern museums, while answering at the same time some profound questions of what museums can do for people. During the social event that followed the speech, participants could visit the audiovisual collections of the National Library of Scotland, in this newly opened space.

AudioVisual Collections in SNL

The first part of the second day’s morning was split in two parts and I was able to join the activities of the Europeana Impact Framework. This two hours long workshop was a platform of opinions and ideas exchange, as well as a validation of this framework and refinement.

Europeana Impact Framework workshop apparatus

The second part was the one I contributed with my speech, in a session that was shared with Christina Kamposiori (RLUK) and Milena Dobreva-McPherson (University of Malta). You can find my speech right below. My presentation, as well as all other presentations were video recorded and uploaded on YouTube.

Credit where credit is due, so I should say that the symposium was organized by the Scottish Network on Digital Cultural Resources Evaluation (ScotDigiCH), which is an endeavor jointly coordinated by the University of Glasgow (both the Humanities Advanced Technology and Information Institute and The Hunterian), University of Strathclyde (Department of Computer and Information Science), Glasgow Life Museums and the Moving Image Archive of the National Library of Scotland. The network is generously funded by The Royal Society of Edinburgh. All this information is pretty useful for the acknowledgement of contributions, but more important is highlighting the fact that all these organizations together make a critical mass of solid establishments that can substantially support the creation of a vibrant community. This community is at birth, but has some strengths as it can be exhibited in the Storify recording of the symposium’s attention on Twitter. The domain of evaluation of digital collections need more events like this; social and research spaces where academics, researchers and practitioners amalgamate to create unsterile and creative conversations to the benefit of cultural heritage.

Library as Infrastructure

Το καλύτερο άρθρο που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό για τις βιβλιοθήκες το βρήκα σε ένα περιοδικό αρχιτεκτονικής. Eίναι το εξαιρετικό από όλες τις απόψεις άρθρο της Shannon Mattern ‘Library as Infrastructure’ στο περιοδικό Places (βλ. https://placesjournal.org/article/library-as-infrastructure/).  Η αλήθεια είναι ότι σε αυτό η Mattern χρησιμοποιεί πολλά need, με τα οποία δεν τα πάω καλά, γιατί κάποια πράγματα, ναι, πρέπει να τα καταλάβουμε, αλλά κάποια θα έπρεπε να τα έχουμε καταλάβει ήδη. Πολλές φορές το need εστιάζει στην ερώτηση και μένει στάσιμο. Δεν χρειαζόμαστε αυτό το need. Συνεπώς στο

we need to understand how our libraries function as, and as part of, infrastructural ecologies — as sites where spatial, technological, intellectual and social infrastructures shape and inform one another.

το ερώτημα how our libraries function είναι ένα ερώτημα που μέσα του έχει και την απάντηση και η οποία είναι αυτή που ακολουθεί. Αυτό λοιπόν γίνεται. Γινόταν και θα γίνεται σε μια συνεχή διαλεκτική φόρμα. Το πως γίνεται είναι άλλη υπόθεση που δεν κατανοείται άμεσα. Ίσως να γίνεται μόνο στον ιστορικό χρόνο, αλλά άμεσα δεν γίνεται και δεν κατανοείται και οπουδήποτε (π.χ. η Ομόνοια δεν θα γίνει Ferguson). Δεν λέω ότι ματαιοπονεί όποιος πάει να την καταλάβει, αλλά σίγουρα είναι δύσκολο και θα δει μόνο ένα μέρος της. Οι “οικολογίες” των υπολοίπων (υπό)δομών είναι προφανώς οργανικές και συμπεριφέρονται με ρυθμούς και μεθόδους που οι Βιβλιοθήκες δεν μπορούν να ορίσουν (συχνά αδυνατούν να κατανοήσουν). Η πρόκληση είναι ότι η δική της οργανική συμπεριφορά πρέπει να ανταποκρίνεται στις επιδράσεις των υπολοίπων δομών και να αποφασίζει ποιό ερέθισμα θα κρατήσει, ποιό θα επεξεργαστεί και ποιό θα αποβάλλει (και όλα αυτά με κάποιον ρυθμό). Τι θα απαντήσει; Τι θα δώσει σε αυτόν τον διάλογο; Για να γίνει αυτό θα πρέπει (να που έβαλα κι εγώ ένα πρέπει) να σκέφτεται ψύχραιμα, να έχει αλλεργία σε ευκαιριακές προσέγγισεις ανάπτυξης και να έχει συνείδηση της πολυδιαστατικότητας που έχει και οφείλει να έχει.

Had to share

Feeling a bit proud of our team’s achievement, as we won the best paper award in the 20th International Conference on Theory and Practice of Digital Libraries (Hannover, Germany, September 5–9, 2016) for the paper The “Nomenclature of Multidimensionality” in the Digital Libraries Evaluation Domain. bpa

You can find the full text version of our paper on Springer [link] and the slides of our presentation below.

a living library

More or less, we are all living organizations. We are living libraries. This is our small living library.

A big ‘thank you’ to this awesome guy named Spyros Antonopoulos for making it happen.

A new poster on topic dynamics for digital libraries analysis

Slide1This is the poster for the work “Exploiting Network Analysis to Investigate Topic Dynamics in the Digital Library Evaluation Domain”, which was co-authored with Leonidas Papachristopoulos, Nikos Kleidis, Michalis Sfakakis and Christos Papatheodorou. This poster was accepted at the 16th ACM/IEEE-CS Joint Conference on Digital Libraries “Big Libraries, Big Data, Big Innovation”, Rutgers University, Newark, NJ, USA, from 19 to 23 June 2016. The text for this poster can be found at the ACM Digital Library at http://dx.doi.org/10.1145/2910896.2925464.

The multidimensional nature of digital libraries evaluation domain and the amount of scientific production published on the field hinders and disorientates the interested researchers who contemplate to focus on the specific domain. These communities need guidance in order to exploit the considerable amount of data and the diversity of methods effectively as well as to identify new research goals and develop their plans for future works. This poster investigates the core topics of the digital library evaluation field and their impact by applying topic modeling and network analysis on a corpus of the JCDL, ECDL/TPDL and ICADL conferences proceedings in the period 2001-2013.

Είμαστε ανοικτά, αλλά μόλις κλείσαμε

Ήμουν πρόσφατα στην Αθήνα σε μια εκδήλωση για την ψηφιοποίηση και τη διατήρηση του ψηφιακού πολιτιστικού μας αποθέματος. Ας υποθέσουμε ότι όλα καλά, έστω και αν όμορφες έννοιες και σκοποί σαν αυτό εκφράζονται με ξύλινη γλώσσα από γραφειοκράτες του 3ου γραφείου της 7ης περιφέρειας της 9ης Εφορείας της Γενικής Διεύθυνσης του Υπουργείου. Ας υποθέσουμε επίσης ότι είναι όλα καλά όταν ακούς ότι θα χρηματοδοτήσουμε το χ’ και το ψ’, για να βάλουμε big data, internet of things, 3d printing στον πολιτισμό και στο ψηφιακό του απόθεμα. Σύμφωνοι και σε αυτό. Δεν θα τα χαλάσουμε εδώ, αν και είναι άλλο πράγμα να χρηματοδοτείς για να αναπτύξεις υπηρεσίες και δομές, και άλλο για να αναπτύξεις βιογραφικά ερευνητών. Αλλά, είπαμε και σε αυτό οκ.

Αυτό που δεν μπορώ να κατανοήσω είναι όταν ακούω ότι θα κάνουμε προγραμματιστικές διεπαφές για να μπαίνουν οι εταιρίες και να λαμβάνουν υλικό, ώστε να φτιάχνουν εφαρμογές για τους τουρίστες. Ας ξεχνάμε ότι θέλουμε ο πολιτισμός να είναι και μοχλός ανάπτυξης της δικής μας οικονομίας. Πόσες λοιπόν είναι οι εταιρείες και τα startups που έχουν δραστηριότητα στον χώρο του πολιτισμού; Πόσες αυτές συνεργάζονται με το ελληνικό Δημόσιο, όχι εργολαβικά; Τι εισαγωγή τεχνολογιών έχει γίνει τα τελευταία πέντε χρόνια στους χώρους πολιτισμού; Ποιό είναι το προϊόν που θέλουμε να πλασάρουμε και σε ποιό τουριστικό κοινό θέλουμε να απευθυνθεί;

Υπάρχουν βασικές παρανοήσεις. Είναι άλλο πράγμα ο πόθος και άλλος ο στόχος. Θέλουμε να αναδείξουμε τον πολιτισμό μας, αλλά δεν ξέρουμε γιατί. Θέλουμε να τον αναδείξουμε ψηφιακά, με API, με apps, με 3d printing, με ό,τι θες και φαντάζεσαι, αλλά με κλειστούς αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία (που είτε είναι υποστελέχωμένα, είτε τα λειτουργούν κάποιοι απόλυτα απαράδεκτοι κομματικοί κατσαπλιάδες). Αλλά δεν πειράζει. Το 3ο γραφείο της 7ης Περιφέρειας της 9ης Εφορείας της Γενικής Διεύθυνσης του Υπουργείου θα έχει κάνει καλά τη δουλειά του. Το πρωτόκολλο και η σφραγίδα μπήκαν.

Θέλω να καταλήξω κάπου: τον ψηφιακό πολιτισμό τον ανοίγεις. Πήραμε 120 εκατομμύρια τα προηγούμενα περίπου δέκα χρόνια. Είχαμε ευθύνη και υποχρέωση απέναντι σε όλους (και στον εαυτό μας) να τον έχουμε διαθέσιμο και προσβάσιμο. Τον ανοίγεις λοιπόν -και μάλιστα χωρίς περιορισμούς- και τον βάζεις στα σχολεία, στα δικά σου και στων ξένων. Όλες οι εξαγγελίες περί της χ ή της ψ Εθνικής Βιβλιοθήκης, Πινακοθήκης, Αρχείου κλπ. που ανοίγει τις συλλογές χαρτών, πινάκων, βιβλίων και για τα οποία διαβάζουμε με σπουδή και θαυμασμό και κατόπιν εμμονικά ποστάρουμε στα κοινωνικά δίκτυα, αυτόν τον στόχο έχουν. Ναι, θα φτιαχτούν και applications, αλλά αυτοί γνωρίζουν ότι είναι υλικό που θα πάει στα σχολεία, στο πιο γόνιμο δηλαδή έδαφος για την καλλιέργεια ή υιοθέτηση πολιτισμού. Εδώ, δεν πειράζει, υπάρχει η wikipedia ή η χιλιοσκισμένη Larousse του 1986, που θα ανοίξει ο δάσκαλος για να βγάλει μια φωτοτυπία να μοιράσει στα παιδάκια και όλα όμορφα.

Στο επιχείρημα ότι ο χ’ λαός δεν έχει ιστορία, αλλά το μικρό του κομμάτι ιστορίας το παρουσιάζει ως μεγάλο, ενώ εμείς που έχουμε 4000 χρόνια ιστορία, δεν κάνουμε κάτι, υπάρχει απάντηση και μάλιστα πολύ απλή: είναι έξυπνοι, είμαστε ηλίθιοι. Κατανοούν και πράττουν. Δεν κατανοούμε και δεν πράττουμε. Απλά.

Page 1 of 4

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén