Δέκα ετερόκλιτα τραγούδια που κοινό τους γνώρισμα είναι ότι κυκλοφόρησαν εντός του 2016. Δίχως συγκεκριμένη κατάταξη.

Universe217 – Change

Στο στούντιο είναι μια φορά καλοί, αλλά στα live τρις καλύτεροι. Εξαιρετικοί σε αυτό που κάνουν και εν πολλοίς είναι αταξινόμητο, κάπου ανάμεσα στο post και στο doom.

December – Alpha and Omega

Ιαπωνικό post-rock από μια καταπληκτική μπάντα. Βαθιά συναισθηματικοί και μελωδικοί μέσα στον ιαπωνικό μινιμαλισμό τους.

Monolithe – The barren depths

Είχα γράψει γι’ αυτούς κάτι που πιστεύω ακράδαντα:

Άπταιστο doom metal, επικών διαστάσεων, απόκοσμου χαρακτήρα και αδιαμφισβήτητου κύρους από τους Γάλλους Monolithe και το τελευταίο άλμπουμ τους Zeta Reticuli. Κλασσική περίπτωση συνειδητοποίησης ότι το κοσμικό σκοτάδι που ατενίζουμε τα βράδια, βρίσκεται βαθιά μέσα μας.

Svartanatt – Demon

Αναχρονιστικό heavy/doom rock από τη Σουηδία. Απλοϊκό όσο δεν παίρνει. Αυτό και τίποτε άλλο. Μαζί με τον Δημήτρη το χαρήκαμε αυτό το δισκάκι.

Verbal Delirium – In memory

Η αποκάλυψη της χρονιάς από τους Πειραιώτες prog-rockers. Ανακαλύφθηκαν τυχαία, αλλά ήρθαν για να μείνουν.

Matravian – Life, love and memory

Το doom metal όπως το ξέρω και το αγαπώ από τη φωνή που στιγμάτισε την καλύτερη περίοδο των Solstice. Αγνό και ειλικρινές doom metal που αφήνει πίσω του όλους τους μεγαλοσχήμονες του είδους.

The Pinapple Thief – In Exile

Sioum – I died once

Ορχηστρικό rock (post rock/post metal) από το Σικάγο των ΗΠΑ με ιδανικές ισορροπίες μεταξύ απλών μελωδιών και πολύπλοκων ξεσπασμάτων. Έντονο και δύσκολα εξερευνήσιμο.

Madder Mortem – If I could

Η μεγάλη μου αδυναμία. Αταξινόμητοι σε αυτό που κάνουν, κάπου ανάμεσα στο progressive και το doom. Φοβερά εύστροφοι μουσικοί.

Dunbarrow – The Wanderer

Αναχρονιστικό doom rock από τη Νορβηγία στο ύφος των Witchcraft. Πολύ κοντά για την ακρίβεια στον ήχο των Σουηδών, αλλά μάλλον καλύτεροι σε αυτό που προσφέρουν αυτή τη στιγμή.