Τρέφω πολύ μεγάλη εκτίμηση για τον Blaise Cronin, μια από τις μεγάλες μορφές του information science. Δεν θα μπω στο γιατί και στο πως, αλλά θα αναπαράγω άμεσα κάποιες προτάσεις από το τελευταίο του εκδοτικό σημείωμα στο Journal of the Association for Information Science and Technology, στο οποίο ήταν -μέχρι κι αυτό το μήνα- Editor In Chief:

Occasionally, one finds oneself embroiled in an agonistic debate about specific aspects of the under-appreciated work. Lately, I have received a few indignant ‘Don’t you know who I am?’ kind of emails, along with a curriculum vitae, a citation count, and the author’s h-index to help correct my ignorance. Such de haut en bas behavior is not worth losing sleep over, but it is symptomatic of the corrosive culture of competition underpinning contemporary science and scholarship, most commonly manifested in the pressure to publish; more precisely, to publish frequently and quickly, and, moreover, in such a way as to maximize one’s citation yield.

Ο Cronin, ως έμπειρος και σοβαρός ακαδημαϊκός, είναι εύστοχος στις παρατηρήσεις του. Με τον άριστο χειρισμό της αγγλικής παραμένει δηκτικός, αλλά πάντα ευγενής, των κακών συμπεριφορών και στάσεων της σημερινής ακαδημαϊκής ζωής. Το μείγμα της αλαζονείας και της fast-track υπερφίαλης παραγωγικότητας είναι εκρηκτικό και σίγουρα δεν προσφέρει υπηρεσίες στα Πανεπιστήμια, είτε είναι δημόσια, είτε ιδιωτικά.